امور حقوقی مهاجرت و پناهندگی
زمان مطالعه
۸ دقیقه
آگاهی از زمان مجاز برای ثبت PRRA (سنجش ریسک پیش از اخراج) برای متقاضیانی که با حکم اخراج از کانادا مواجه هستند، اهمیت حیاتی دارد. پایبندی دقیق به این مهلتهای قانونی، تعیینکننده امکان بقای شما در خاک کانادا در طول فرآیند ارزیابی خواهد بود. در این مقاله، چارچوب مقرراتی و جدیدترین تفسیرهای قضایی دادگاه فدرال را بررسی میکنیم.
در اکثر پروندههای مهاجرتی، شما صرفاً پس از دریافت ابلاغیه رسمی (Notification) از سوی اداره مهاجرت و پیش از خروج از کانادا مجاز به اقدام هستید. بنابراین، متن صریح مقررات، امکان ثبت درخواست را کاملاً به این ابلاغیه وابسته میداند:
“a person may apply for protection after they are given notification to that effect by the Department.”
Immigration and Refugee Protection Regulations, s. 160(1)
علاوه بر این، در خصوص زمان دقیق ارائه این ابلاغیه رسمی، در بند ۱۶۰(۳)(a) مقررات آمده است:
“Notification shall be given … in the case of a person who is subject to a removal order that is in force, before removal from Canada”
Immigration and Refugee Protection Regulations, s. 160(3)(a)
فرآیند قانونی و زمانبندیهای PRRA بسیار حساس و پیچیده است. برای بررسی دقیق پرونده خود و جلوگیری از ابطال حق تعلیق اخراج، میتوانید همین حالا نسبت به [رزرو وقت مشاوره با وکلای مجرب پکسلا] اقدام کنید.
بنابراین، دادگاه فدرال کانادا نیز این ماده را بدین صورت تفسیر کرده است که تکلیف اداره مهاجرت برای ارائه فرصت PRRA تنها زمانی فعال میشود که شخص واقعاً در معرض اخراج فوری باشد. به عبارت دیگر، صرفِ وجود یک حکم اخراج (Removal Order) بدون اقدام برای اجرای آن، برای شروع این فرآیند کافی نیست. دادگاه فدرال در پرونده Shaka v. Canada, 2019 FC 798, at para 50 صراحتاً اعلام کرد:
“an interpretation of paragraph 160(3)(a) of the IRPR which triggers the obligation to give notification of the opportunity to submit a PRRA application only when the person concerned is facing removal is consistent with the words of the provision”
پس از دریافت ابلاغیه رسمی، زمان مجاز برای ثبت PRRA وارد یک فاز بسیار حساس ۱۵ روزه میشود. اگر درخواست خود را دقیقاً در این بازه زمانی ثبت کنید، حکم اخراج شما به صورت خودکار و قانونی معلق (Stay) خواهد شد:
“An application received within 15 days after notification was given under section 160 shall not be decided until at least 30 days after notification was given. The removal order is stayed under section 232 …”
Immigration and Refugee Protection Regulations, s. 162
این سیستم حمایتی در مقررات اجرایی بخش ۲۳۲ نیز تایید شده است. به یاد داشته باشید که ثبت به موقع، این چتر حمایتی را حفظ میکند:
“A removal order is stayed when a person is notified by the Department under subsection 160(3) that they may make an application under subsection 112(1) of the Act”
— Immigration and Refugee Protection Regulations, s. 232
در صورتی که متقاضی این فرصت طلایی ۱۵ روزه را از دست بدهد، تعلیق خودکار حکم اخراج فوراً باطل میشود. دادگاه فدرال در پرونده جدید Cunha Perez v. Canada, (2025) FC بر این واقعیت تلخ تاکید کرده است:
“the Applicant’s late application resulted in the loss of a statutory stay under sections 162 and 232 of the Regulations”
خوشبختانه گذشتن مهلت ۱۵ روزه همیشه به معنای از دست رفتن کامل حق ارزیابی ریسک نیست. اگر همچنان در خاک کانادا حضور داشته باشید، قانون به شما اجازه میدهد که درخواست خود را دیرتر نیز ثبت کنید. با این حال، باید بدانید که در این حالت دیگر هیچ تعلیق خودکاری برای حکم اخراج وجود نخواهد داشت:
“A person who has remained in Canada since being given notification under section 160 may make an application after a period of 15 days has elapsed … but the application does not result in a stay of the removal order.”
Immigration and Refugee Protection Regulations, s. 163
گاهی اوقات حتی با وجود مطرح بودن مسئله اخراج، قانون ثبت درخواست را برای مدتی معین ممنوع میکند. طبق بند 112(2)(b.1) قانون مهاجرت و حفاظت از پناهندگان (IRPA)، در شرایط زیر شخص مجاز به ثبت درخواست نیست:
“less than 12 months, or, in the case of a person who is a national of a country that is designated under subsection 109.1(1), less than 36 months, have passed since …”
این ساختار بازدارنده برای افرادی که درخواست PRRA قبلی آنها رد، بازپسگیری یا رها شده است نیز بر اساس بند 112(2)(c) اعمال میشود:
“less than 12 months, or, in the case of a person who is a national of a country that is designated under subsection 109.1(1), less than 36 months, have passed since … their application for protection was rejected or determined to be withdrawn or abandoned …”
دادگاه استیناف فدرال در پرونده معروف Peter v. Canada, 2016 FCA 51 نحوه عملکرد این دورههای انتظار ۱۲ و ۳۶ ماهه را بدین شکل توصیف کرده است:
“paragraph 112(2)(b.1) … prohibits a person from applying for a pre-removal risk assessment (PRRA) if a specified period of time has not elapsed since the person’s claim for refugee protection was last rejected. The specified period of time is 12 months, unless the person is a national of a designated country of origin. For nationals of designated countries of origin, 36 months must elapse …”
نکته بسیار مهمی که باید بدانید این است که حکم ۳۶ ماهه برای اتباع کشورهای تعیینشده (DCO)، بعداً توسط دادگاه فدرال در پرونده Feher v. Canada, 2019 FC 335 به دلیل مغایرت با منشور حقوق و آزادیهای کانادا کاملاً بیاعتبار اعلام شد:
“paragraph 112(2)(b.1) of the IRPA is inconsistent with subsection 15(1) of the Charter insofar as it concerns nationals of countries designated under subsection 109.1(1) of the IRPA”
بنابراین، طبق دستور صریح دادگاه، عبارت مربوط به ممنوعیت ۳۶ ماهه برای این اتباع فاقد اثر قانونی است. در نتیجه، امروزه نمیتوان با اطمینان قاعده ۳۶ ماهه را برای کشورهای DCO معتبر دانست.
اگر متقاضی پس از رد درخواست قبلی خود همچنان در کانادا مانده باشد، امکان ثبت درخواست بعدی وجود دارد. طبق ماده ۱۶۵ مقررات (IRPR):
“A person whose application for protection was rejected and who has remained in Canada since being given notification under section 160 may make another application… For greater certainty, the application does not result in a stay of the removal order.”
— Immigration and Refugee Protection Regulations, s. 165
بر اساس رای دادگاه فدرال در پرونده Foster v. Canada, 2023 FC 721, at para 28، برای درخواستهای دوم و بعدی هیچ نیازی به صدور ابلاغیه جدید از سوی اداره مهاجرت نیست:
“there is no requirement that he be ‘served with another PRRA,’ as there is no requirement for the triggering notification for second and subsequent PRRA applications: IRPR, ss 160(2), 165”
همچنین دادگاه در بند ۲۹ مجدداً تاکید کرد که این نوع درخواستها به هیچ وجه منجر به تعلیق حکم اخراج نخواهند شد.
شما باید حتماً در کانادا حضور داشته و مشمول یک حکم اخراج لازمالاجرا باشید (IRPA, s. 112(1)).
به طور معمول، ثبت درخواست صرفاً پس از دریافت Notification رسمی مجاز است (IRPR, s. 160(1)).
بهترین زمان مجاز برای ثبت PRRA همین بازه است، زیرا تعلیق خودکار اخراج را حفظ میکند (IRPR, s. 162).
درخواست همچنان قابل ثبت است اما اجرای حکم اخراج را متوقف نمیکند (IRPR, s. 163).
در صورت قرار داشتن در بازه ۱۲ ماهه پس از رد یا ابطال پرونده پناهندگی/PRRA قبلی، مجاز به ثبت درخواست جدید نیستید.
هزینههای درخواست اقامت انساندوستانه (H&C) کانادا به صورت «نفر-به-نفر» محاسبه میشود و شامل دو بخش اصلی هزینه غیرقابلاسترداد بررسی اولیه پرونده و هزینه حق اقامت دائم (RPRF) است. طبق قوانین مهاجرتی کانادا، پرداخت کامل این مبالغ دولتی شرط الزامی برای شروع بررسی پرونده توسط اداره مهاجرت است، هرچند فرزندان وابسته از پرداخت هزینه ۵۰۰ دلاری RPRF معاف هستند.
این مطلب به بررسی شرایط قانونی و معیارهای حقوقی دادگاه تجدیدنظر مهاجرت کانادا (IAD) برای تعلیق احکام اخراج بر مبنای دلایل انساندوستانه میپردازد. در این متن توضیح داده شده که دادگاه چگونه عواملی مانند منافع کودکان، میزان استقرار در کانادا و احتمال بازپروری فرد را در ترازوی سنجش قرار میدهد.
رای دیوان عالی کانادا در پرونده Mason (2023) ابزار حقوقی قدرتمندی برای مقابله با تفاسیر بیش از حد گسترده از بندهای امنیتی مهاجرت فراهم میکند و اصرار دارد که رد صلاحیت افراد باید پیوند و نکسوس مستقیمی با تهدید امنیت ملی کانادا داشته باشد.
0 Comments